Арбитражно клађење подразумева улог на сваки исход истог догађаја код различитих кладионица, са исплатом већом од укупног улога како год се меч заврши. То је могуће када се квоте приређивача толико разликују да збир њихових реципрочних вредности падне испод један. Пример су квоте 2,05 на једног тенисера код једне кладионице и 2,05 на другог код друге. Такве прилике су ретке и мале, обично од један до три одсто улога, и нестају чим кладионица исправи квоту.
Софтвер за арбитражно клађење прати квоте десетина приређивача и обавештава кад збир реципрочних вредности сиђе испод један. Такви сервиси се углавном плаћају месечно, а многе прилике које пријаве односе се на стране кладионице без дозволе у Srbiji, на којима се не може легално играти. Код лиценцираних домаћих приређивача прилике су ретке и кратке. Пре плаћања претплате вреди израчунати колико арбитража месечно треба да прође само да се покрије њена цена.
Искуства играча са арбитражом личе једна на друга: неколико недеља ситних, сталних добитака, а после тога ограничење налога због арбитраже, прво на мале улоге, а затим на свега неколико динара по тикету. Кладионице препознају образац по томе што играч узима само квоте које одступају од тржишта, уплаћује необичне износе и не игра ништа друго. Са ограниченим налозима зарада престаје, а део новца остаје разбацан по налозима. Уз то се квота понекад промени између две уплате, па арбитража постане обична опклада.